வரலாற்று உண்மைகளும் ! சமூகச் சீர்திருத்தங்களும் ! | நரமாமிசம் உண்ணும் தீவுகள் | Missionary Story

📜 நாத்திகரின் ஏளனமும் பழங்குடித் தலைவரின் ஆழமான பதிலும்

📖 தொடக்கம்: ஏளனமும் ஆழமான பதிலும்

ஒருமுறை, ஒரு பிரெஞ்சு நாத்திகர் தென்பசிபிக் கடலில் உள்ள பிஜி தீவுக்குச் சென்றார். அங்கே ஒரு பழங்குடி இனத் தலைவர் பைபிளைப் படித்துக் கொண்டிருந்ததைக் கண்ட அந்த வெள்ளையர், ஏளனத்துடன், “நாங்கள் எல்லாம் என்றைக்கோ இந்தப் புத்தகத்தைப் பொய்யென்று தூக்கி எறிந்துவிட்டோம். நீங்கள் இன்னும் இதைப் படித்துக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டார்.

இதற்கு அந்தத் தலைவர் அளித்த பதில், அந்தப் புத்தகத்தின் தாக்கத்தை ஆழமாக உணர்த்துவதாக இருந்தது. அவர் அருகில் இருந்த ஒரு பாறை மற்றும் பெரிய அடுப்பைக் காட்டி, “நண்பரே, இந்த பைபிள் மட்டும் எங்களிடம் வராமல் இருந்திருந்தால், இந்நேரம் நீங்கள் அந்தப் பாறையில் மண்டை உடைக்கப்பட்டு, அந்த அடுப்பில் வெந்து கொண்டிருந்திருப்பீர்கள். இந்தப் புத்தகம் என் கையில் இருப்பதால்தான், நீங்கள் இப்போது உயிருடன் என் முன் நிற்கிறீர்கள். அதற்கு நன்றி சொல்லுங்கள்,” என்று பதிலளித்தார். தலைவரின் இந்தக் கூற்று, மிஷனரிகளின் வருகைக்குப் பின் சமூகத்தில் ஏற்பட்ட தீவிரமான மாற்றத்தை சுட்டிக்காட்டியது.

🗺️ உட்பகுதி: வரலாற்றுச் சான்றுகளும் சமூகச் சீர்திருத்தங்களும்

தலைவரின் கூற்று வெறும் உணர்ச்சிவசப்பட்ட பதில் அல்ல; அதற்கு வலுவான வரலாற்று ஆதாரங்கள் உண்டு.

அ) பிஜி தீவின் வரலாறு: நரமாமிசக் கலாச்சாரத்தின் முடிவு

19-ம் நூற்றாண்டுக்கு முன், பிஜி தீவு “நரமாமிசம் உண்ணும் தீவு” (Cannibal Isles) என்றே அறியப்பட்டிருந்தது. அங்கு எதிரிகளைக் கொன்று, சடங்கின் ஒரு பகுதியாக உண்ணும் வழக்கம் மிகக் கடுமையாக நிலவியது. ஜேம்ஸ் கால்வர்ட் (James Calvert), ஜான் ஹன்ட் போன்ற கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் அங்கே சென்று பணி செய்த பின்னர்தான் அந்த காட்டுமிராண்டிப் பழக்கம் முழுமையாக நின்று, சமுதாயத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது. எனவே, “பைபிள் இல்லை என்றால் நீங்கள் உணவாகி இருப்பீர்கள்” என்ற வாதம், அந்தப் பிராந்தியத்தின் உண்மை வரலாற்றுச் சூழலுக்கு முற்றிலும் பொருந்தக்கூடியதாக உள்ளது.

ஆ) சார்லஸ் டார்வின் மற்றும் டியரா டெல் ஃபியூகோ: ஒரு மாற்றம் குறித்த வியப்பு

பரிணாமக் கோட்பாட்டின் தந்தையான சார்லஸ் டார்வின், தனது ஆரம்பகாலப் பயணத்தின்போது (Beagle Voyage), தென் அமெரிக்காவின் டியரா டெல் ஃபியூகோ என்ற இடத்தில் வாழ்ந்த பழங்குடி மக்களைச் சந்தித்தார். அவர்களைப் பார்த்து, “இவர்கள் மனித நிலையை அடையவே மாட்டார்கள், இவர்களை நாகரிகப்படுத்தவே முடியாது” என்று ஆரம்பத்தில் கருதினார். ஆனால், சில வருடங்களுக்குப் பிறகு, தாமஸ் பிரிட்ஜஸ் (Thomas Bridges) என்ற மிஷனரி அங்கு சென்று பணி செய்தபின், அந்த மக்களிடம் ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் கண்டு டார்வின் வியப்படைந்தார்.

டார்வின் தனது நண்பருக்கு எழுதிய கடிதத்தில், “மிஷனரிகள் இவ்வளவு பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்குவார்கள் என்று நான் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை” என்று ஒப்புக்கொண்டதுடன், அந்த மிஷனரி சங்கத்திற்கு (South American Missionary Society) நிதியுதவியும் செய்தார். மேலும் அவர், “முன்பு கப்பல்கள் உடைந்தால் மாலுமிகளைக் கொன்று தின்றவர்கள், இப்போது அவர்களைக் காப்பாற்றி உபசரிக்கிறார்கள்,” என்று அந்த சமூக மேம்பாட்டைப் பற்றிப் பதிவு செய்தார்.

💡 முடிவு: நாகரிகத்தின் பங்களிப்பு

மிஷனரிகள் சமூகச் சீர்திருத்தம் மற்றும் காட்டுமிராண்டித்தனமான பழக்கங்களான நரமாமிசம் (Cannibalism), சதி (Sati), மனித பலி (Human Sacrifice) போன்றவற்றை ஒழிப்பதில் முக்கியப் பங்காற்றினர். மிஷனரிகளின் வருகைக்குப் பின்தான் பல பழங்குடி இனங்களில் நரமாமிசம் உண்ணும் பழக்கம் நின்றது என்பது மேற்கூறிய சம்பவங்களைப் போலவே, மறுக்க முடியாத ஒரு வரலாற்று உண்மையாகும்.